DA BAN HEROPVOEDINGSKAMP VIETNAM, 1981
30 APRIL 1975 VIETNAM VALT ONDER COMMUNISME
Schat! Waar ben je mee bezig?
Long!
Long! Zoon!
Mai! Waar ga je naartoe?
Mai!
Long!
Wat is er met je gebeurd? Waarom kwam je niet naar huis?
Ik kan niet met je mee.
Hier, neem aan. - Wat zeg je?
Wat met je moeder en Lai?
Al onze plannen?
Breng moeder en Lai naar de boot.
De Amerikanen wachten nog wel.
Wachten op wat?
Wachten op je lichaam?
Onze familie werkt niet zonder jou.
Kijk hiernaar!
Folders! Hoe moeten we een oorlog voeren met folders?
De Amerikanen hebben ons aan ons lot overgelaten. Ze hebben hun belofte verbroken.
Dan moeten we gaan.
Iedereen vertrekt.
Als wij niet voor ons land willen vechten, wie zal het dan doen? Wie?
De oorlog is al lang verloren.
Wat blijft er nog over om voor te vechten?
De Amerikanen hebben ons verlaten! - De pot op met die Amerikanen!
Denk je dat er een verschil zou zijn als ze gewonnen hadden?
Long!
Mai.
Neem moeder en Lai voor me.
Deze familie gaat nergens naartoe zonder jou. Nergens.
Ik wil de familie niet meesleuren in dit.
Ik heb mijn beslissing genomen.
Het is mijn beslissing, en van mij alleen.
Waarom?
Waarom ben jij de enige die mag beslissen over deze familie?
Astublieft, begrijp het astublieft.
Ga zonder mij.
De hele familie blijft.
Zoon.
Deze kamer is mooi.
Maar ik vond mijn oude beter.
Hou je mond! Ik wil geen woord mee van je horen!
Naar binnen!
Hey! Vergeet me niet te wekken voor het avondeten!
Hou toch gewoon je mond!
Zo is het.
Zorg ervoor dat je zo luid bent.
CA MAU, VIETNAM 1979
Omdat Le Loi vergat het zwaard terug te geven,
was er niets meer over in het land.
De Chinezen kwamen terug met een groter leger.
Ze dreven het leger van Le Loi diep de bergen in tot er geen uitweg meer was.
Het leger van Ming was duivels.
Ze wilden Le Loi niet vermoorden.
Ze wilden het hele leger zien verhongeren.
Le Loi wist
als ze te lang in de bergen zouden blijven, zouden ze omkomen van de honger.
Waarom vechtten ze niet?
Als je heel veel honger hebt, kan je niets. Alleen wachten op de dood.
Als ze allemaal stierven,
waarom vertel je mij dit verhaal dan?
Wie zei dat ze stierven? - Jij.
Je zei dat ze allemaal omkwamen van de honger.
Ik zei enkel,
als ze zouden uithongeren, ze dan zouden sterven.
Daar!
Zie je?
Dat betekent dat ze allemaal gaan sterven.
Stil!
Daar is hij! - Doe me geen pijn.
Vooruit!
Er is iemand gevangen.
Zijn jullie 'bootmensen'? - Nee!
Is het de geheime politie? - Stil.
Je gaat hiervoor wegrotten in de gevangenis. - Maar ik ben geen 'bootmens'.
Het is laat. Ga slapen, zoon.
Maar ik ben niet moe.
Ik zei: 'ga slapen'!
Ga slapen zoon. Morgen kunnen we tekenen.
Mai,
Wanneer gaan ze tot hier komen?
Vanavond of morgen.
Wat wil je zeggen? Vertrekken we vanavond of morgen?
Probeer wat te rusten.
Ik maak je wakker als er iets gebeurt.
Oma zal het hier laten tot morgen.
Ga nu maar slapen.
Oma. - Wat is er, zoon?
Wat gebeurde er dan als ze niet stierven?
Een grote opoffering.
Le Lai was een groot generaal, die een plan had om Le Loi te redden.
"Heropvoeding is goed."
VINH LONG, VIETNAM 1975
Neem je rapporten mee!
versta je geen vietnamees?
Iedereen naar buiten!
Vooruit!
Komaan!
Vooruit!
Blijven doorgaan.
Jij daar.
Ga daar zitten.
Soldaat, doe de deur dicht.
Ja, Meneer!
We weten dat je een officier met een hoge rang bent.
Je hoeft geen zelf-evaluaties meer te schrijven.
We weten van al je misdaden.
Ik heb geen misdaden begaan.
"Geen misdaden?"
Je hebt de kant gekozen van de Amerikaanse imperialisten.
Oorlog gevoerd tegen de revolutionisten.
Je bent een landsverrader.
Tegen je eigen volk. Begrepen?
"Verrader van mijn eigen volk?"
Ik heb gevochten om mijn land vrij te houden.
"gevochten om je land vrij te houden. "
Mensen zoals jij weten niet eens wat het betekent om Vietnam te bevrijden.
Alleen nu is Vietnam echt vrij.
Nu de Amerikanen hun posten hebben verlaten.
Je misdaden zijn talrijk.
Je durfde het de revolutie tegen te werken.
Maar we zijn geslaagd.
Over heel het land,
hebben we de vietnamezen bevrijd.
Heb jij de mensen bevrijd?
of hebben zij jou bevrijd?
Zo'n ondankbare woorden
kunnen er alleen voor zorgen dat je vermoord wordt.
Dood is niets.
De dag dat Saigon viel is mijn herdenking.
Wat is er?
Waar is je glimlach?
Zal ik een venster openen?
Ben je een politiek gevangene of gewoon een gevangene?
De wereld is zo om zeep tegenwoordig.
Je probeert te vluchten per boot, en je bent meteen een verrader.
Ik heb het ze rechtuit gezegd.
Ik laat Vietnam niet in de steek.
Ik wil gewoon niet in een communistische opera leven.
Je wijsvinger.
Wie heeft dat gedaan?
Dit?
Mijn werk.
Verveeld-verveeld-tel-ik-mijn-tenen.
Als-de-dienstplicht-komt-snij-ik-deze-af.
Je ontweek de dienstplicht
door je eigen vinger af te snijden?
Het was ofwel mijn vinger, ofwel mijn charmante glimlach.
Dus ik koos voor de vinger.
Je had beter je tand uitgetrokken.
In deze oorlog,
Communist of Nationalist, Noord of zuid,
Kan het me allemaal niets schelen.
Mijn voorvaders,
in hun gevecht tegen de Fransen en Chinezen,
Zij vochten voor een nobel doel.
Maar in mijn geval,
Vietnam bevrijden van Vietnam?
Daar is niets nobel aan.
Clowns zoals jij,
hebben geen doelen.
Daarom ben ik een 'bootmens' geworden.
Maar ik ben vervloekt of zo. Ik word alsmaar opgepakt.
Opgepakt en in een kamp gegooid.
Ik ben proberen te ontsnappen.
En nu zit ik hier met jou.
Dit leven is zoals in een doos.
Maar de doos zit in een andere doos.
Als je je zo voelt,
Dan,
Waarom proberen het land te ontvluchten?
Op zoek naar een grotere doos.
Huil je?
SUOl MAU CAMP, VIETNAM 1977
Als je gaat huilen, ga ik niet meer genoeg kracht hebben om dit te doorstaan.
Ik wil dat je me vertelt dat je gelukkig bent.
Zeg me dat onze familie
veilig is
en niets nodig heeft.
Ik ben gelukkig.
Lai is thuis met je moeder.
Het gaat goed met iedereen.
Ik hoor dat iedereen naar "De Nieuw Economische Zone" gaat.
Als de kans zich voordoet, wil ik dat je de familie meeneemt.
Heb je wat kunnen slapen?
Nee, moeder.
Je moet je beter verzorgen, als je het. niet voor jezelf doet, doe het dan voor Lai.
Maak je geen zorgen om mij, moeder.
Ik weet hoe ik hem moet verzorgen.
Waarom vertel je hem het verhaal van Le Loi en Le Lai?
Het maakt deel uit van onze geschiedenis.
Iedereen zou de geschiedenis van ons land moeten kennen.
Maar je vertelt het verkeerd.
Het is niet belangrijk wat je zegt, maar wel wanneer je het zegt.
Ik denk niet dat nu het goede moment is.
Lai moet dit verhaal horen.
Hij mist zijn vader.
Vergeet het, moeder.
Maak Lai astublieft wakker voor me.
het is tijd om ons klaar te maken.
Wakker worden, zoon.
"Niets is kostbaarder dan vrijheid."
SUOl MAU CAMP, VIETNAM 1977
Je bent voor de gek gehouden.
Jullie zijn vandaag allemaal hier,
omdat jullie toelieten dat de Amerikanen en hun marionetten van regeringen
je voor de gek konden houden!
Elkeen van jullie heeft ons geliefde land verraden
door de Amerikanen en hun marionetten te helpen.
Ze blijven ons verplaatsen. Hoe kan mijn familie mij zo bezoeken?
Wees niet zo naief. Dat maakt deel uit van hun plan.
Stop met zeuren. Ja zou blij moeten zijn dat we nog leven.
Ook al ben ik dood,
mijn geest zal tenminste vrij zijn om mijn vrouw en dochter te zoeken.
Trai. Maak je geen zorgen, Trai.
Mijn vrouw, Quynh, heeft een plan om ons hier uit te krijgen.
Jullie misdaden verdienen de doodstraf!
Dit land zal jullie nooit vergeven!
De hemel zal je niet erkennen.
En wanneer je uiteindelijk sterft,
zal zelfs moeder Aarde je rottende lichaam niet aanvaarden!
Maar,
De Partij is anders.
De Partij zal je niet opsluiten voor vijf jaar...
of 10,
of 20 jaar.
Hoe lang je in heropvoeding blijft,
ligt aan jullie!
Volgens Quynh's beschrijving,
is hij degene.
Maar zijn gezicht is niet
vertrouwenswaardig.
Wat als hij je voor de gek houd?
Ik weet dat het riskant is, maar ik verzeker je,
we gaan dood als we hier blijven.
Laat me je verwittigen,
De prikkeldraad rond dit kamp lijkt misschien onschuldig,
Maar ik daag je uit de oversteek te wagen.
ten laatste, je zou moeten weten dat heropvoeding
Je zal veranderen in de persoon
die de samenleving zal zien
als hoogstaand.
Goed genoeg voor de standaarden van Vietnam.
verlichtend.
Vrij.
En voorspoedig.
Vergeet nooit de onsterfelijke woorden
van onze voorvaders,
op 2 september 1945,
"Niets is meer waardevol dan vrijheid!"
Oma, hoe moet ik haar tekenen als ze zich de hele tijd omdraait?
Laat oma eens kijken.
het is prachtig.
Kon je vader dit maar zien.
Snel, steek het weg.
Wie is het? - Tuan. het is tijd.
Wie zijn zij? - Dit is Phuong. Ze gaat met ons mee.
Hallo. - Hallo.
En dit is mijn broer.
Hoe heet je? - "Sun". Hij is stom.
We verdelen ons in twee groepen.
Jij en Phuong gaan mee met Sun. Jullie twee gaan met mij mee.
Nee, ik wil met mijn kleinzoon mee.
We kunnen niet allemaal samen gaan. Grote groepen zijn makkelijk te ontdekken.
Ik wil met oma meegaan. - Stil!
Hij is zo klein. Weet hij de weg wel?
Geen nood, hij weet het We komen terug samen op de boot.
Je moet je omkleden. Snel! Je kan je niet verstoppen in die kleren.
Geef me een paar minuten. - Ik wil niet gaan.
Wat is er nu weer? - Zoon.
Ga met je moeder mee. We zien elkaar weer op de boot.
Lai.
Oma. - Kom mee, deze kant op.
In Le Loi's meest donkere tijd,
Le Loi's generaal, Le Lai, maakte het ultieme offer.
Hij leende Le Loi's mantel en harnas, en twaalf van zijn sterkste krijgers.
Laat op de avond, reed Le Lai uit met zijn mannen om tegen de Chinezen te vechten.
Zijn plan was om een doorgang te creeëren die net groot genoeg is dat Le Loi kan ontsnappen.
Le Lai wist dat zolang Le Loi leefde,
ons land nog hoop had.
Uiteindelijk, has Le Loi nog steeds het zwaard van Kim Quy's.
Eerst was Le Loi boos.
Maar toen hij over het slagveld keek, en de opening zag in de blokkade,
Wist Le Loi wat hem te doen stond.
Oma!
Wat?
Wil je sinaasappels?
Ik koop je er een paar, één kilo astublieft.
En ook een ananas. - Koop dat niet.
Waarom niet? - Ongeluk. Ananassen hebben ogen.
Echt waar?
Geen ananas. Alleen de sinaasappels.
Dank je. - Snel, we gaan.
Loop je weg? Ik kan veel sneller lopen.
Wat?
Bijt me?
Zal ik doen.
Deze krekel is gigantisch.
Het is een rijstkrekel.
Hij is zo groot als een bidsprinkhaan.
Gooi het niet weg.
In dit kamp, is zo een krekel gelijk aan een kom rijst.
Deze krekel, één kom?
Hij lijkt meer op een halve kom.
Dit is de vijfde keer dat ik ben opgepakt toen ik per boot wou ontsnappen.
De eerste paar keer, ben ik opgelicht.
De derde keer, werd ik gepakt door de kustwachten.
De keer daarna, raakte ik voorbij de kustlijn.
De boot zonk.
Ik ben terug gezwommen, bijna verdronken.
De vorige keer, ben ik in open waters geraakt.
Een groot vrachtschip kwam langszij. Wa dachten dat het Amerikaans was.
Maar het bleek Russisch te zijn.
Ze sleepten ons terug.
Ben je altijd alleen ontsnapt?
Mijn vrouw en zoon zijn in Vinh Long.
Ze komt dit weekend op bezoek.
Hoe zit het met jou?
Mijn moeder,
vrouw en zoon ontsnapten in '77.
Heb je nieuws van ze?
Ze waren,
De kustwacht heeft hun boot doen zinken.
Ze vermoedden dat de boot mensen smokkelde.
Hoe ben je erachter gekomen?
in het Xuan Loc kamp, is mijn buurvrouw op bezoek gekomen.
Ze heeft het me verteld.
Hier.
Eet wat rijst.
Gepaneerde krekel.
Dan gefrituurd.
je bedoelt gepaneerd en gefrituurd,
of geroerbakte krekel?
Ruk het hoofd eraf, Vul zijn buik met een pinda.
Rol het door wat bloem.
Frituur het,
En dan,
Dompel het onder in een vissaus met gember.
Dat is niet lekker.
Je moet hem wel vullen met een pinda!
Neem jij het hoofd.
Respecteer de ouderen.
"Ouderen", Je kan me wat.
Ik heb het nog. Geef mij het lichaam.
Ik krijg de kont en jij het hoofd.
Nee, ik wil het lichaam. Dat is het meest voedzame deel.
Hoe slim van je!
Hey! Was de smaak er niet uit!
Ik moet de pis er toch uit wassen!
Dat is de smaak. Geef hier.
Maak eens voort!
Verdorie, weer een landmijn.
weer een arme ziel.
Kijk uit!
Boomstam!
Boomstam! Boomstam!
Verdorie! Je kan niet eens rustig eten?
Ik hoop dat Quynh ons hier alletwee vandaan kan halen.
Wanneer zul je doorhebben
dat ze je geld gewoon afpakken en je vrouw zullen neuken?
Ik heb maar één eerlijke, corrupte bewaker nodig.
Balk!
DA BAN CAMP, VIETNAM 1979
Voorzichtig iedereen! - Neem het touw.
Pas op voor jullie hoofden. - Allemaal samen trekken!
Trek! Trek!
Lossen!
Trek!
Opgepast! Hier komt er nog één!
Pas op voor je hoofd!
Long! Trek het touw over je hoofd.
Neem over! - Pak het, snel.
- Nu trekken! - Trekken! Sneller!
Sneller!
Daar ga je!
Lossen!
Pas op voor je benen!
Gewonde!
Help, iemand!
Je hebt veel geluk.
Je been is gebroken, maar je kan nog werken.
Ze zeiden dat je gewond bent geraakt tijdens een ontsnappingspoging.
In oorlogstijden, betekenen deze papiertjes zoveel.
Maar meer en meer, kom ik erachter...
Dat ik niet gevochten heb om deze papiertjes te verdienen.
Meer zelfs, alles wat belangrijk is geworden voor mij, heeft niets met oorlog te maken.
Neem dit voorbeeld,
Deze kommen.
Heb ik gekocht in Hai Phong...
toen ik hoorde dat mijn tante en oom in Saigon
zo arm waren dat ze uit halve kokosnoten moesten eten.
Meer dan een jaar,
heb ik deze kommen rondgedragen in mijn schoudertas,
altijd zo voorzichtig zodat ze niet braken.
Meestal,
at ik uit een blik.
Ik wou ze geven
als een onafhankelijksdag geschenk voor mijn tante en oom.
Maar na 30 april,
bezocht ik ze in Saigon.
Ze nodigden me uit om te dineren.
Voor de eerste keer zag ik,
een set kommen, porseleinen kommen, geimporteerd uit China.
Deze kommen hebben hun handen nooit aangeraakt.
In evaluaties van jezelf,
zei je dat 30 april
de dag is die je als je herdenking beschouwt.
Soms denk ik dat
de dingen anders zouden zijn als we allemaal zo zouden denken.
Maar het is niet noodzakelijk
om deze gedachten aan je evaluaties toe te voegen.
Omdat je gewond bent,
Zal ik voor je regelen dat je in het veld kan werken.
Probeer nogmaals te ontsnappen,
En ik vermoord je.
Waar zijn we?
Je zou het niet weten zelfs al zei ik het je.
Voorzichtig, zoon, deze dingen hebben dorens.
Stap hier over.
Niet duwen! Of we vallen allemaal.
Hier, stop.
Neem mijn hand. Kom.
Mama, wanneer gaan we oma zien?
Net voorbij die taxi en we zijn er.
"Taxi"? Ik dacht dat we per boot gingen? - Hier, ze noemen een kano een taxi.
Hoe lang voor we er zijn? - Stop met dat te vragen, eerst moeder en nu de zoon.
Stap hier over, zoon. - Voorzichtig.
Klim aan boord. Geef me je tas.
Ga maar, zoon. Ik til je op.
Wat is er mis?
Ik ben mijn sandalen kwijt.
Sta op, ik zal er naar zoeken.
Schit op, juffrouw.
hier, ik heb er één gevonden.
Komaan, juffrouw. Het is maar een sandaal, vlug!
Laat het! het is maar een sandaal.
Hij is weg, we verliezen tijd, we moeten gaan. - Ik kan niet gaan zonder mijn sandaal.
Stil.
Het was de mijne. Ik wil het terug.
Stil!
Ik kan niet gaan zonder mijn sandaal. - genoeg!
Zet je strohoed op.
Als we buiten zijn, doe alsof we verkopers zijn.
Geef het fruit water met je handen om het echt te doen lijken.
Ja. - Help me om de kano los te maken.
Klaar - We gaan.
Laat mama dat nemen.
Heb je die sandaal nog altijd vast?
Gekke jongen.
Mama, waar is oma?
Lai? Oma is hier beneden!
Oma. - Astublieft, probeer stil te zijn.
Maak plaats.
Oma. - Ik kom naar beneden!
Oma was zo bezorgd.
- Waar is je moeder? - Ze is daarboven.
Ben je haar dochter? - Ja.
Ze vraagt al heel de nacht naar je.
Ik ben zo blij dat we allemaal hier zijn.
Mai, Kom hier zitten.
Hoe lang ben je al hier?
We zijn hier al ongeveer een uur, we namen een gemotoriseerde kano.
Ik dacht dat ze jullie gevangen hadden.
Oma.
Hoe is dat gebeurd?
Ik kwam vast te zitten in een gracht.
geen nood. Oma koopt je een nieuw paar.
hier, zoon, je kan moeders sandaal dragen.
Mama.
Wie zijn al deze mensen?
Ze vertrekken ook.
geen vragen meer, probeer te slapen.
Leun tegen oma, zoon.
Blijf hier beneden, tot we de open zee bereiken.
Wat gebeurt er? - De kustwacht...
Ze achtervolgen een andere groep 'bootmensen'.
Wat moeten we doen?
Niets. Luister, iedereen!
Wees zeer stil. De kustwacht is erg dichtbij.
We wachten tot het ophoudt, daarna gaan we weer verder.
Oké?
Slaap nu maar.
Stil.
het is laat, slaap nu maar.
Trai, Trai.
Wat?
Ik vertrek vannacht. - Wat? vannacht?
Ja, vannacht. Maar Quynh zegt dat er maar genoeg geld is voor één.
Wat? Waarom?
Ik weet niet waarom.
Ik weet dat ik beloofde dat we beiden zouden ontsnappen, maar nu vertelt Quynh me
dat ze niet genoeg geld heeft om twee personen buiten te krijgen.
Je zei dat het zeker was.
Als je mij hier nu achterlaat, wat moeten mijn vrouw en familie dan doen?
Begrijp het astublieft, mijn vriend.
In de afgelopen twee jaren, zijn we als bloedbroers geweest,
Ik smeek je, begrijp het astublieft.
Phuong. Weet je hoeveel papa je mist?
mishandelt iemand je?
Het spijt me dat ik niet daar kan zijn om je te beschermen.
Papa is nutteloos.
Ik zie mijn fouten nu in.
Binh.
Geef deze foto astublieft aan mijn dochter als je in Amerika aankomt.
Dit is de laatste foto die ik van haar heb nadat ze is gevlucht met de boot.
Zeg haar
dat haar vader altijd van haar gehouden heeft,
dat ik elke dag aan haar denk.
Hoe kan ik dit bezorgen, als er geen adres is?
Bewijs me deze laatste dienst.
Als je het haalt, probeer het gewoon. Ik zal je enorm dankbaar zijn.
Trai, het spijt me zo. - beloof me dat je het zal doen, astublieft.
Oké? Zorg er goed voor.
Jij. Opstaan!
Sta op! Naar buiten! - Wat ga je doen?
Naar buiten! - Wat wil je?
Vooruit! - Waar breng je me naartoe?
Waar gaan we heen?
Waar breng je me naartoe?
Hij gaat op de loop!
Schiet hem neer.
Ze vermoordden Binh alsof hij een beest was.
Wat ga je er aan doen? - Ik ga ontsnappen.
De rivier is onze beste kans.
De velden zijn beter.
Wat heb je in gedachten?
Als je de rivier afzwemt, schieten ze je zeker dood.
Als je door de velden gaat, zullen zelfs hun moeders je niet nakomen.
En de onontplofte mijnen?
Om leven te bereiken, moet je de dood doorkruisen.
Het is te gevaarlijk.
Je moet je kans wagen.
Mijn vrouw zegt dat ze de kinderen mee wil nemen naar haar moeder.
Waar is dat?
Ontsnapping.
De "Nieuw Economische Zone"?
Weet je de beste manier om een ontsnapping te plannen?
Hoe?
Je praat er niet over.
Is het al tijd voor het diner? - Ik heb het gehad me jou.
Oma.
Ik voel me niet zo goed. - Probeer vol te houden, zoon.
Smeer er wat Eucalyptusolie op.
hier is een handdoek.
Hoe lang zijn we al aan het varen?
Ongeveer twee uur, nu.
Doe het luik open! Ik krijg geen lucht.
Hou het luik dicht, tot we uit de haven zijn!
Probeer over te geven, schat. Daarna voel je je beter.
Mama, het wil niet omhoog komen. - Probeer het gewoon, lieverd.
Adem de uilaatgassen niet in. - Smeer wat olie op je neus.
Steek je tong uit.
krijg ik wat water?
Drink wat water, Lai. Drink maar.
Vooruit, drink.
Probeer gewoon.
Nog één slokje voor mij.
het smaakt naar benzine. - Neem nog een slokje.
Geen nood, schat. Geef maar over in deze zak.
Mama...
...zus heeft op mijn hoofd overgegeven. - Het is Oké, schat, we zijn er bijna.
Trai!
Trai, oh God! Kijk wat ze gedaan hebben.
Probeer niet te bewegen, kijk naar mij.
Trai, kijk astublieft naar mij.
Wat wil je?
Wil je je bril? Hou vol.
Hier, ik zal je bril voor je opzetten.
Hou je ogen op mij gericht. Ik zet je bril op.
Zo, je hebt je bril op. Je bent oké, nu.
Wie had gedacht dat dit kamp ooit een weelderige jungle was?
Nu produceren we elke oogst 10 ton mais,
en dat zonder het hooi en het hout.
Mijn droom is om de rest van dit land te bewerken.
Maar er is geen zand, enkel mijnen.
Ik heb je vriend te danken om dat te ontdekken.
Er is een Franse filosoof
met de naam E.M. Cioran.
Hij publiceerde een boek,
"La Tentation d'Exister" (De verleiding van het bestaan).
Spreek je Frans?
Hij was een existentialist.
Zijn filosofie
is dat
de meeste van onze ontdekkingen
het resultaat zijn
van totaal geweld.
Persoonlijk,
volg ik existentialisme niet.
Maar onder de huidige omstandigheden,
denk ik dat Cioran wel een punt had.
Na de volgende oogst, verbrang ik de velden.
Aangezien jij en ik dezelfde wil delen,
wil ik dat jij de gevangenen leidt
om me te helpen bij het opruimen van de onontplofte mijnen.
Weet je waarom we de oorlog wonnen?
Omdat...
gewoon geluk?
Geloof.
We geloofden dat we vochten voor een vrij Vietnam.
Grappig.
Op dit moment,
Voel ik me
helemaal niet vrij.
Je ben een gevangen van je eigen ideologie.
Geen enkele hoeveelheid heropvoeding, zal je vrij doen voelen.
Groots.
Wil je een grap horen?
Wat is het verschil
tussen een heropvoedingskamp
en andere gevangenissen?
Wat is het verschil?
In een gewone gevangenis,
weet je wat je misdaad is, en hoe lang je moet zitten.
Weet je waarom de mensen meer schrik hebben van communisten dan van de dood?
Geen idee.
omdat iedereen weet
dat communisten geen gevoel voor humor hebben.
Neem hem mee naar de kooi.
DA BAN HEROPVOEDINGSKAMP VIETNAM, 1981
Heb je dorst? Wil je wat sinaasappelsap?
Bedankt.
Waarom ben je maar alleen?
Mijn moeder is in Saigon.
Ze wilde een betere toekomst voor mij.
Maar ze gaf niet om haarzelf.
Waarom niet?
Ze wil naast mijn vader begraven worden.
Wanneer is hij gestorven?
Vorig jaar.
Hij stierf in een heropvoedingskamp.
We weten niet waar zijn lichaam is.
Hoe gaan ze haar dan naast hem begraven?
Ik vroeg haar dat ook.
Ze zei...
"Ik heb geen reden om te vertrekken. "
"Als ik sterf...
...dan wil ik sterven in mijn thuisland. "
Mijn man is ook gestorven in een heropvoedingskamp.
In Suoi Mau.
Ze zeiden dat hij op een mijn stapte toen hij aan het werk was in een maisveld.
Hoe nam je zoon het nieuws op?
Hij weet het niet.
Met moeder is het anders.
Ze weigert het te geloven in haar hart.
Ze wil zijn door lichaam zien met haar eigen ogen.
Ze huilt elke nacht.
Maar deze familie is koppig.
Vandaag is je geluksdag. Je hebt een bezoeker.
Sta op!
je kent me niet,
Maar je kent mijn man.
Mr. Trai Van Le.
Twee jaar geleden,
bezocht ik mijn man in het Suoi Mau Heropvoedingskamp.
Ze vertelden mij toen
dat mijn man dood was.
Dit is Phuong,
mijn dochter,
stuurde me dit onlangs, samen met twee letters.
Als ik naar deze foto kijk,
vraag ik mij af of de geest van mijn man naar Amerika is gevlogen
om mijn dochter te vinden.
Nadat ik haar brief las,
vernam ik dat mijn man nog leefde,
en in dit kamp verbleef.
De twee dagen dat ik op de trein zat.
Probeerde ik me in te beelden
wat mijn man tegen mijn dochter gezegd had
elke keer als hij naar deze foto keek.
Ik heb hem zijn favoriete maaltijd gekookt,
Twee uur, heb ik op een ossenwagen gereden om hier te geraken.
Ik hoopte.
Ik bad.
"Laat me mijn man zien. "
Zijn gezicht zien,
als hij zijn favoriete gerecht eet
met mijn twee handen klaargemaakt.
De eerste vraag die ze stelden
was wat ik in mijn tas had?
ze lieten me het eruit gooien.
Ze duwden erin met hun geweren.
Ze zochten hier en daar.
Uiteindelijk,
namen ze me mee
naar het verse graf van mijn man.
Ze zijn hun menselijkheid kwijt.
Hou je mond! - Oh, Trai!
Huilen is niet toegelaten! - Wat heeft hij gedaan?
- Stil! - Wat heeft mijn man gedaan?
Hou je mond! - Ga zitten!
Mijn man is dood.
Geef me mijn man terug! - Jij, zitten!
Geef me mijn man terug!
Ik ben niet bang van je.
Deze maaltijd
Ik geef hem aan jou.
Je hebt veel geluk.
Je zoon is zeer slim,
en ook erg getalenteerd.
Hou de hoop levend.
Ik moet gaan nu.
Hou de moed erin.
"Gebruik bladeren in het toilet. "
"Liefste vader, Ik mis je zeer erg. "
"Bezorg me dit boek terug als je terugkomt. "
Eindelijk gedaan.
Laat horen hoe het klinkt.
Kijk de motor na!
Wat is er mis met de motor? - Ik weet het niet.
het gebeurt voortdurend.
Je kan naar boven komen.
Waarom zijn we gestopt? - Is de boot kapot?
De motor is overhit. Hij moet afkoelen.
Laat het me astublieft weten. Wat gebeurt er echt?
We zijn veertien uur geleden uit Camau vertrokken.
Hier is Maleisië.
Maar onze boot zit hier vast.
Als we onze boot niet kunnen herstellen, drijven we naar Cambodja.
Dit is de golf van Siam.
Die regio zit vol piraten.
Kunnen we ze ontwijken?
Niet als we in een storm terecht komen.
Ik moet duiken om de motor na te kijken.
Helpt Tuan je?
Tuan is gevangen door de politie met de laatste groep.
Hij heeft het niet gehaald.
Vandaag, Kameraad Tuan, neem je deze groep mee om de mijnvelden op te ruimen.
Ja, meneer.
Vooruit!
kameraad Huong, Neem deze groep mee om de maisvelden te ontruimen.
Ja, meneer. - Vooruit!
Blijf waar je bent! niet lopen!
Je stapt nog op de mijnen! Blijf op het gemarkeerde pad!
Volg de rode vlaggen!
Hierlangs naar de uitgang!
Niet zo snel! Niet zo snel!
Hierlangs. Neem deze weg!
Thanh!
Long!
Long, Ben je in orde?
Heb je nog plaats op je boot?
Ja, ja. - We gaan!
Long, blijf lopen!
Komaan, we gaan! - Wacht!
Help me met hem.
Geen denken aan, hij is een bewaker. - Doe het!
Bukken.
Omhoog.
Een, Twee, Drie.
Volg mij.
Gooi hem omhoog.
Een, Twee, Drie.
Ik ga eerst.
Long, Waar gaan we naartoe?
Oosten.
Door de jungle naar de waterval.
Ga deze kant op.
Maak voort!
Long!
verdorie!
Waarom val je de hele tijd? Snel, sta op.
Doe je been naar beneden.
Thanh, heb je dat gehoord?
Ja.
Achter die bamboe. Ik ga op onderzoek uit.
Ik ga met je mee. - Jij blijft hier.
Thanh.
het is maar een oude vrouw.
Je hoeft je niet te verstoppen.
Kom maar tevoorschijn.
Thanh.
Waar ben je?
Thanh. - Long, Ik heb haar. Long!
Ik heb haar, Long!
Thanh, Waar ben je mee bezig?
Long, kom snel! - Waar ben je mee bezig?
Neem dat mes uit haar mand! - Waarom heb je haar gevangen?
Snel, het mes in haar mand! Ze vertelt het iedereen als we haar laten gaan.
Mevrouw! Luister.
Als we je laten gaan, vertel het aan niemand!
Long, We kunnen geen risico nemen.
Mevrouw!
Zweer voor de hemel en Boeddha dat je het tegen niemand vertelt!
Laat haar gaan. - Ben je gek? Ze vertelt het tegen iedereen!
Laat haar gaan!
Doe het!
Ga, mevrouw.
dank je, dank je.
ben je gek?
Maak je uit de voeten, mevrouw!
Ben je gek geworden?
Waarom heb je haar gevangen?
Wat dacht je wel?
vertrek nu maar!